Başa Bela Şiir

Buz tutmuş karanlıktı gidişi

Kalakalmıştım

Kendime tutunamayan düşünce

Vedalaşmayı beceremeyen kelimeler

iki kişilik sanıp aşkı

boşluğuna düşüyordu ihtilallerimin

bir ben kalıyordum ardında,

bıraktığı yerde

inciltmeden yüreği

ne söyleyebilirdi zaman

tutanaklara gecirdiği ayrılıktan başka

nasıl anlatacağım şimdi

bu başa bela şiirde

sensizliği söyle ey sevgili

bırakıp gittin beni gözlerinin değdiği tenhalara

yarım bıraksam bu şiiri

kırılır

içimde seni uçuran kanatlarım

sözlerimiz,aşkımız

her şeyimiz gibi

bir sen edemeyecek ki tüm yarımlar

kör noktalarımda sisli uçurumlar

........

artık yazmayacağım

12-06-2009