Başın Hep Öne Düşer
Hangi yangınlarda bıraktın düşlerini.
Karabasanlarmı kaldı o yangından sana.
Şafağın koynunda uyuyan,üşümüş sabahlarında.
Başın hep öne düşer,gözlerin yangın yıllarında.
Almış gitmiş başını duygular,kim bilir nerelere.
Bir hikayenin içine atılmış,baş aktör edilmişsin.
En güzel yerinde düşlerinden koparılıp,
Kor yangın ateşler içine itlmişsin.
Bu gelip gitmeler bir türkü nağmesinde.
İrkilmeler zeybek oyunun her diz vurmasında.
Bir martı kuşu kanadında mutluluk.
Çığlığın sessiz geceleri yırtıp kanatmakta.
Şizofren düşüncelerin namussuz çarkında ezildin.
Bilirim ağlamadın gözyaşlarını içinde gizledin.
Bugün yarın doğacak güneş diye bekledin.
Kar yağdı umutlarına,sıtma düştü şarkılarına.
Sancısı vurmada bugün hala dağlarda.
Çiçek bildiğin ama kokusu içine çekmediğin.
Durur gülhane parkında o çınar hala.
Ne acılara şahittir senin bilmediğin.
01.07.2009