Başlıksız

Kaybettim içimdeki huzuru

Kalabalık bir tren garında belki

Yitirmiş olsa gerek , yolunu,

Sultanahmed Camii' nde bir ikindi vakti

Duaya açmıştır ellerini, kimbilir

Segah makamı üflerken dudaklarımdan

Rüzgarlara uçup gitmiştir,

Belki küsmüş belkide darılmıştır, perdesiz bir notada

Evladım tiz neva üfleyeceksin derken hocam

Gülümsemiştir gizliden

İçimden çıkıp giden,

Huzur

Belki gittiğin yerde mutlusundur

Öyleyse eğer ,

Dönmeye ne değer

Beni de al , söz senin içinde üflerim

Bir Aksak Semai...