Batdı Güneş Çamlıcada

Nerelerden esdi külek?

Bozdu yene çapkın felek,

Yazdı həmən hökm ederek:

Batdı Güneş Çamlıcada.

Marmaranın doldu gözü,

Yüreyinde karip sızı.

Yalnızlığın soğuk üzü

Bakdı yene Çamlıcada.

Tutdu ama göz yaşını,

Yendirmedi hiç başını.

Almış bu an yan-başını

Kalabalık Çamlıcada

bakdı suya, bakdı Göye

Yene özlem: Bir də gören

doğacak mı Güneş?- deye

Bu karanlık Çamlıcada.