Bazen

hüznü anlatmaya dilim varmıyo

öylesine uzak düşmüş ki kalbim dile varmıyo

hani umud diye sarıldığım şeyler yusun tutmuş

dibi bataklık düşsem boğulurum sanki

kaybetmiş yarınlarımı zaman

yanlız kalmış hüznü vuran gölgeler

dokunmak istediğim acılar yüzünü döndürmüş

gece ise karanlığını örtmüş

deniz ise maviliğini satmış karanlığa

yürüdüğüm yolda kalmışsa izim

izimde kalmıştır temelim görmezsede gözlerim

bilirim izimde kalan yarınlarımı dosttum