Bazen Söylemem
Bazen;
Bir rüyaya dalarım bilmeden.
İsteyip gidemediğim yerler,
Uzanıp tutamadığım eller,
Sevip söyleyemediğim şarkılar,
Yüreğimden sürgün sevgililer...
Hepsi uyanırlar düşümde birden...
Bazen;
Bir şiir yazarım düşümde fark etmeden.
Her kelimesi sevgim olur,
Her dizesi yarim.
Buzlu bir bardak su olur sesin
Ağır ağır akar kanım serinliğinde...
Bazen;
Yazarım bir şiir düşümde...
Şiir dolu bir yatakta açarım gözümü.
Elim, ayağım mısralara dolanmış,
Üstüm, başım sana bulanmış...
Sonra, düşünürüm ancak hatırlayamam,
Kim bilir, kimdin?
O gidemediğim kentlerde miydin?
Aklıma takılır.
Uzun uzun düşünürüm bazen...
Ama bazen;
Küheylan atlarla gelirsin bin yıl önceden
Dizinde uyuyan güzel olmak ne güzel!
Bir masal anlatırsın kulağıma bazen...
Ama önemlisi;
Severim bazen...
Biriktirdiğim tüm bakışlar, gözlerinden
Yüzyıllardır çektiğim tüm acılar, ellerinden
İşte o vakitler,
Görünen tüm yüzler bir yansıma senden.
Ve sana varmak;
Bir hayalken kilometrelerce öteden
Hasretin şah damarıdır bazen...
Ama daha önemlisi;
Severim çok bazen...
Üzerime örttüğün gece bana da yorgan olur
Ellerini ısıttığın güneş yakar sigaramı
Sana yazılır o söyleyemediğim şarkı
Uzandığım eller oluverirsin bazen...
Ama fark etmem...
Çünkü en önemlisi;
Ama çok severim bazen...
Sebepsiz bir utangaçlık olursun içimde
Çok severim ama bazen...
Çaylak bir korku olursun yüreğimde
Severim ama çok bazen...
İki damla keder olursun gözümde
Ve inatçı bir lal olursun dilimde...
Ama hepsinden önemlisi;
İşte sırf bu yüzden...
Bazen...
Çok severim...
Ama
(Söylemem...)