Be Can

sokaklar dolusu yalnızlık köşe başlarında

yağmur özlemi doğarken kuruyan gözlerde

umut vurulur gecenin karanlık tenhalarında

sanallığın sığlığında boğulur sözler

hangi aşktan bahsediyorsun be can..

aşk dediğin senin narsizme vuran yanın belki de

belki de kırılan ömrünün son çırpınışları

aşk kuyusunun çıkmazlarına attığın taş

boşluğun sesidir çoğu zaman

aşk şiiri diye yazdığın şeyler be can...

tek aşk tanırım ben ulaşamadığım

pervanenin ateşe ölümüne uçuşu gibi

yangın yerine dönüşen kalplerde yaşanan

park çiçeklerinin yapaylığından gelirken kokun

bir beden büyük gelir aşk elbisesi be can...

aşk yıldırım gibidir vurunca yııkılır herkes

tıkanır nefes tükenir duyulmaz ses

sendeki bir özlem belki de bir heves

oyalanmak için oynadığın bir oyun kimi zaman

bir avuç avuntulu yanın be can..