Bedevi Ardında Aruz Vezni Izleriyle

biz hep yakınız,hemde çok

eskiye ne yapsam olmuyor...

kaçak zamanları

kim yakalayabilir

ardına bakmadan kaybolup gitmek

tuzla buz olup

ayrılmak kalbinin tam orta yerinde

her tanesi ipek tenine dağılarak

kurak toprak gibi içine nüfus edecek kadar susamış

ulaşabilecek onca ışık süzmesi

yüzüme dolarken

gece karanlığının soğukluğu vuruyor

ellerimde kalın camdan gözlüklerim

yaş akar izi kalır misali

ovuşturmakta ellerim sıcaklığını

dudaklarımdan çıkan bahaneleriyle

hendek atlatıyorum develerime

bahtsız bedeviyle çölün ortasında

ardında aruz vezni izleriyle...