Begonvil Gülüşler...

Işın Ergüney Hocam'a İthafen...

Meteor sıvazlarken gönül penceremi

Seyirde, mahmur bakışların, vücut gezegenimde

Gamzelerinden kurtulup aksa

O tandır tebessüm

Ram olur tabiatının karşısında, aciz gözlerim

Mana iliklerimde düğümlendi serseri harfler

Ne yazsam boş, ne yazsam iktibas sanki

Karanlık tufanları yakamoza boğarak

Yaklaşmak ister yüreğim

Adım adım sana

Adım adına

Dokunsam yitecek avuç çizgilerimde

Öyle hassas ki ellerin;

Dünyayı pamuk ipliğiyle sabitlerim yörüngesine de

Sıvışır ellerin, gözbebeklerimden

Temas edemeden gölgene

Bir kuşku sakız gibi çiğner

Burnundan kayıp da sineme düşen

Hayalin mi?

Cüssemi varlığına satıp da

Zihnimle, kalbimle esirinim...

Gün geçmiyor azat olsun hislerim

Afetinden öleyim

Karıştırarak bütün duygularımı piyango sevdalarda

Kura çekince sendedir ellerim

Tedirginlikten uzak

Ve o tehlikeli pusula

Adı Aşk!

Çatladı çatlayacak

Çatlayınca başlayacak

/Bize ait adı Eylül, gülücük köpürtüsü/

Utanma benden yar

Münzevi ışıklar altında birbirimizi izleyelim

Sen yine eflatuna batır kolyeni

Aşk ta üşenme yoktur, koşup da gel bana

Gel de gözlerimde simetri gözyaşları

Çıkarsın çaresizliğim seni görünce...

Edebiyat hüsn-i talil'i senin için keşfetti bilirsin..

Hep güle âşık olacak değiliz ya

Begonvillerden sarkarak gel

Bekleyeceğim...

Bir şey var mutlaka;

Bende sen kadar eksik olan ve benim kalamadığım kadar sen olan...

Sensiz benin, özlem gölgesinde umuda tutunan begonvil yapraklarında...

Ve sen, yaprağında

Ayın izdüşümü gibi beklerken geceyi

Adı sende saklı dallara yazdım düşleri

Çekingen rüzgâr esintileri korkutmasın seni

Başlık Işın Ergüney Hocam'ın "Begonvil Gülüşler" adlı şiirinden, izin alarak atılmıştır...