Bekle Beni

Dertten uzak hayata açık yürek yürürken

Aktı mürekkep kalemimden

Doldukça doldu içimdeki duygu taşkını

Bilmem hangi zamana ait bir Pamuk Prenses'in

Yahut

Kopelia'nın aşkını yazmayacağım bu kez

Ve heveslenirken gözümdeki ip dirseği

Dilenmek şöyle dursun

Heveslendirmeyeceğim kimseyle heceyi, kalemi

Yağmur bukez bir yıkıntının ardından süpürmeyecek kaldırımları

Ve kaldırımlar

Hiç bir çete savaşında aşk oyununa şahit olamayacak bu gece...

Bu gece umuda koşan bir yolcu yolunda demlenecek parmak uçlarımdaki klavye

Mahmuzlansın tüm eşkıyalar,

Gelecek tüm servetimin güzel rüyalarına

Yolu ümide açılan Akasyalar

İşte o zaman boyanacak tüm eksik yanlı rüyalarım

Bak içime sevgili yağız kader

İçime bak, artık bulamayacaksın geçmişe ait bir keder

Giderken ömür yarına

Teker teker dökülecek parlak yağmurlar

Ve tek tek ayıklayacak mermilerini düşmanın

Kavrulmuş bir güz yangınında

Hafif bronz bir sevdaydı seninki

Sebebi çoktan belli kaoslar gibi

Kaçınılmazdı ve de

Tut elinden koca parmaklı zahir hayatın

Yıkacağız zamanın götürdüklerini

Bembeyaz suretlerimizle

Bir bir ödediğimiz bedelleri

Gül yapraklarına çevireceğiz

Bir gram dahi tekrarlamadan nahoş kederi

Uzun adım biçeceğiz sebepleri

Ki sebepler yarının bahanesi olamasın

Gel yolcu uzat kelimelerini

Bir lügat da benden kat

Çevir kaderi

Ey hayat geliyorum

Bekle beni!