Bekle Beni Anne!

Dün gece seni düşündümde ağladım.

Sebepsizce değildi ağlayışım.

Nedenim sendin sensizliktendi,yanlızlığım.

Senin hiç kendini özlediğin oldu mu?

Benim oldu,ben eski beni özledim.

Ben eski seni özledim.

Yanımda olan seni,mutlu olan beni özledim.

Ben bizi özledim Anne!

Beni yokluğuna sürgün,

Kokuna hasret,

sensizlige mahküm ettin,

Ve edebi evine gittin...

Şimdi sonu gelmeyen uçurumların kenarındayım.

Bir adım daha atsam,

Meçhul boşluklardayım.

Yokluğunla isyanlardayım.

Dualarınla ayaktayım...

Bekle beni Anne!

Er yada geç,

Bende

Mezarının yanındaki boşluktayım...