Bekleme Artik

Belki bu son kitabım, son şiirim, son sözüm.

Benden sana aşk sözü bekleme artık gülüm.

Yaşla dolan gözlerim, döküldü süzüm süzüm

Benden sabır, netamet bekleme artık gülüm.

Ben sevgimi sundukça azarlandım, horlandım

Gecem gündüzüm oldu; uykularda turlandım

Bugün bu son hamlemi son kez olsun kullandım

Ben cevabımı aldım, tekleme artık gülüm.

Hasretinle saydığım takvimde yaprak bitti

Uğrunda harcadığım hayatım boşa gitti

Sevgini dilenmekten sabrım canıma yetti

Yüreğime hançeri dikleme artık gülüm.

Sen yoluna.. ben yoluma, rotamı çizdim artık

Huzur turuna çıktım; dertlerden bezdim artık

Boşuna uğraşma hiç ben seni çözdüm artık

Bu gönül akıllandı; kekleme artık gülüm.

Her dalım çiçek idi; hep kuruttun, savurdun

Tüm sevgimi sunduğum yüreğimi kavurdun

Yarı müslüman bildim; demek sen tam gavurdun

Yalanları dibinden kökleme artık gülüm.

Kırıldım, canım yandı; affetmemi isteme!

Benim de hakkım yok mu, bir ufacık siteme

Bundan sonra..." bensiz de, mutlu ol "sakın deme!

Benden bir yudum sevgi bekleme artık gülüm..

Vururum bıçak darbe, mihnetim olmaz sana

Sustururum gönlümü, akıtırım kin kana

Dilinle yalancıktan bir daha da bu cana

Sahteli aşk sözleri ekleme artık gülüm.

----------------

Bir daha söylüyorum, "Ben çok sevdim gönülden"

İnsan kopmak ister mi, çok sevdiği gülünden.

Mateminle ördüğüm o' kapkara tülünden...

Aşklara kefen diken; terzi oldum be gülüm!

A. MORKOÇ