Beklenmez Hiçbir Kadın Bilirsin
gövdem aldı götürdü
sadece gözü kapalı öpülecek kızlara
bir trafik kazasına, sahillere, uçlara
yılları namlu ucuna verdi
hatalara
pişmanlıklara
köle etti beni
orada ben
nerede bela
uslanmadım
yoruldum çok düşünüyorum
dinlenmek için baş koyduğum dizleri
kangren edecek kadar yoruyorum
bu kafa çok ağır
çok düşünüyorum
masalarda yazılarla
sahillerde kayalarla
odalarda kadınlarla
dağılıyorum
ben eskiden kan akıtan kalptim
kurudu kanım, kendime çekildim
saçı kahverengi diye
montu kırmızı diye
sesi ince diye
öyle birden bire
bir kadını severdim
akıllandım
hem biz erkekleri
ne yapsa kadınlar yapar
şairler, zenginler, filozoflar
kadının sillesinden kuduranlar
uğruna dünyayı yıkan reddediliş
saydam ölümlerinde ardından özleyiş
anlıyorum
beklenmez hiçbir kadın bilirsin
bu yazı, bu kışı, bu mevsimi
belki sonra seneleri
sadece gözü kapalı öpülen kadınları
alıp anne yapacak rezilliğin peşinde
amaçsız harcamak seneleri
yazgı mı bu niye
bir kadınla kanser olmak
bir kadının kanseri olmak
korkuyorum
mutsuz kadın bedduası
yılgın bir hayat
renksiz eşyalar
kırk derece ateşli bir çocuk
bacası ötmeyen fabrika
anadolu' da bir yerde
gövdemin götürdüğü yerde
sık sık
kafalarıma sıkıyorum
yalnızlığın anıtına akıttığım kanlar
birbirine karıştı
hüsranın çemberini genişlettim
milyonlarca kez orgazmlandım
birbirine karıştırdım
kimin eliydi o
kimin kokusu
ya kimin burnuydu
kimin ağlak sesi
unuttum
ne diye yaşadım onca anıyı yarı sarhoş
bir gün unutulacaktı madem
gövdem aldı götürdü beni
yılgınlıklara
yıllardan yıllara
düzelemiyorum.