Belediye Çukuru

gün geçmişe karışmadan

son bir hak tanınır töreye

işte o an, ışığın öldüğü zamandayız

yıldızların dans ettiği, siyah elbiseli mekanda

yaşta sınır yok

ve damlı girilmez yazısı tepemde

herkesin sustuğu andayız, dj'nin öldüğü zamanda

yürüdüğümüz tüm sokaklar aleyhimize koşuyor

ve vakit yavaşça salınıyor boğazımdan aşağıya

her adımda düne yürüyorum

belediyenin açtığı çukurda

herkesin bir sonu vardır

ama bu benim sorum değil

sessizce çığlık atıyorum, sesimi duyan var mı ?

buradan çıkmak istiyorum

aslında sessizce ölmek istemiyorum

pazar günü Susurluk kazasında

ya da gözlüklü bir uğur mumcu suikastında

gazetelere manşet olmadan

Kızılay çadırları açılmadan

buradan çıkmak istiyorum

ve yalın ayak yürüyorum

camlar üzerinde can veriyor nefes alışlarım

Düzce'de bir enkaz altında

Ankara'da bir trafik kazasında olmasın

İstanbul'un bakire sokaklarına şehirler konarken

Belediyenin açtığı herhangi bir çukurda ölmek istemiyorum

*Orhan Veli anısına