Belki

Dün gece sen uyurken kulağına fısıldadım ismini

İçimi çektim kaldım öylece . .

Tek bir nefesten ibaret olan ben

Bütün kuvvetimle haykırdım tüm duygularımı

Sadece susarak,

Sadece iç çekerek,

Sadece yüreğime unut diyerek . .

Yıkık bir enkazım bugünlerde

Dagılmışım, bezmişim, yok olmuşum

Ve ben her gün biraz daha azalıyorum

Her gün doğan güneşe saçma sapan gülümsemek

Açan çiçeklerin, toprağın kokusunu ciğerlerine çekerek

Huzur denilen o yalanın peşinden koşmak

Ne değiştiriyor ki karanlığımda

Duyuyor musun hıçkırıklarımı?

O kalp denilen küçük şey çok acıyor . .

Dayanamıyorum!

Ölüyorum bir tanem ölüyorum..

Sensiz geçen her günümde

Sensiz aldığım her nefeste yok oluyorum

Belki bir gün duyarsın sesimi

Belki bir gün

Sende

SEV.....