Belki Ben Seni
Belki;
Simsiyah bakışlarım vardır benim eladan firar...
Keşkelerimli tebessümlerim vardır...
Bir yol ayrımında
Mısra mısra düş/müşssündür yüreğime...
Öyle gibiyim işte, mısralarımda yaşıyorum...
Belki;
Sensizliğin darmaduman ettiği bir beden de
Bir iki bira şişesinde
Ve çoğu kez, yaktığım fotoğraflarının içinde
Küçük bir kız çocuğuyum...! Yaşıyorum..yanıyorum... Acıyorum...
Belki;
En gizli cümlelerimin öznesine
Güneşin, dünyaya veda edişine
Sevgilerin , sevgisizliğine...
Belki gidişinin şerefine birer birer ağıt yakıyorum...
Sen... Belki...
Ahh söyleyemiyorum !!!
Sen...
Sen sevabı da günah... günahıda günah...
sen cehennemlik yar...
Belki ömürlerimi kendi ellerimle öldürüyorum
Kalemimin kurşununa diziyorum ''sen''li olan her cümleyi
Belki ben seni... seni....
Ah söyleyemiyorum !
Belki ben, zindanlardan yeni kaçmış bir mahkum
Pranga yemiş ürkek bir günahkar
Çakma sevgili...
Belki ben seni.... Ah... ben seni...
Söyleyemiyorum kursağımda kalıyor o iki kelime
Sonsuzluğun sonunda, yaşama bir veda bu !
Bir çağrı
Bir haykırış
Bir umut
Bir güneş
Bir bahar... Ya da güz...
Sevmelerin adı yok, aşk düş yakamdan, dillerden,senlerden,benlerden...
ceketini al ve çık git buradan ayrılık !
bir yalana daha dayanamaz bu yürek !
Giderken kapımı fazla çarpa
Depremlere alışık değil bu küçük kız çocuğu,keşkelerden...
Belki... Bir gece ansızın, uyandığında aklına gelirim
Gelirim ve bu kez gitmem ? gitmem...
Tutar mısın beni göz bebeklerimden?
tenimden...
Tanrım... !! belki ben... ben... Seni...