Belki De Aşkın Yalnızlığıdır
Şiir yazıyorum bugün aşkıma
Ah! Biliyorum masalın sonunu
Herkes ermiş olsa da muradına
Kaçırdım son mutluluk vapurunu
Şiir yazıyorum bugün aşkıma
Aşklarsa bitermiş gözyaşlarıyla
Benimse kaderim yaşsız aşk dökmek
Tattım her şeyi aşk sıcaklığıyla
Ayrılık edilen yemini yemek
Aşklarsa bitermiş gözyaşlarıyla
Sevgililer ölmeden öldürürmüş
Ne kadar kolaymış "Hoşçakal!" demek
Kader bana doğmadan önce gülmüş
Senin adını alnımda görerek
Sevgililer ölmeden öldürürmüş
Laflar faydasız ve etkisiz o an
Başına yıkılır hayat mahşeri
İnce kıvrımlarla bükülürken zaman
Kahkaha atar feleğin çemberi
Laflar faydasız ve etkisiz o an
Avcının avını bekleyişidir
Soğuktan sonar kuşun kanatları
Bir gülüşün ölmem için sebeptir
Sensiz göçen bu cennet yalnızlığı
Avcının avını bekleyşdir
Rüzgârın sesidir gülü koparan
Bülbülden gelir çağlayanın sesi
Nasıl yok durmuş bir anda insan
Aşkı tatmamış bir bebek gibi
Rüzgârın sesidir gülü koparan
Sırılsıklam hissetmek ve dokunmak
Ve vardır her daim erkek hazırda
Göz gözeyken gözlerini unutmak
Bomboş yağan yağmurların altında
Sırılsıklam hissetmek vedokunmak
Belki de aşkın yalnızlığıdır
Boşluk üstüne boşluğu yaşamak
Herkes beceremez, bu çok farklıdır
Yanağını göz ucuyla ısıtmak
Belki de aşkın yalnızlığıdır...
[ 11'li hece ölçüsüyle yazılmış, kafiyeli ve sadece 5liklerden oluşan tek şiirim...Aylarca uğraştım ! ]