Belki De Aşkın Yalnızlığıdır

Şiir yazıyorum bugün aşkıma

Ah! Biliyorum masalın sonunu

Herkes ermiş olsa da muradına

Kaçırdım son mutluluk vapurunu

Şiir yazıyorum bugün aşkıma

Aşklarsa bitermiş gözyaşlarıyla

Benimse kaderim yaşsız aşk dökmek

Tattım her şeyi aşk sıcaklığıyla

Ayrılık edilen yemini yemek

Aşklarsa bitermiş gözyaşlarıyla

Sevgililer ölmeden öldürürmüş

Ne kadar kolaymış "Hoşçakal!" demek

Kader bana doğmadan önce gülmüş

Senin adını alnımda görerek

Sevgililer ölmeden öldürürmüş

Laflar faydasız ve etkisiz o an

Başına yıkılır hayat mahşeri

İnce kıvrımlarla bükülürken zaman

Kahkaha atar feleğin çemberi

Laflar faydasız ve etkisiz o an

Avcının avını bekleyişidir

Soğuktan sonar kuşun kanatları

Bir gülüşün ölmem için sebeptir

Sensiz göçen bu cennet yalnızlığı

Avcının avını bekleyşdir

Rüzgârın sesidir gülü koparan

Bülbülden gelir çağlayanın sesi

Nasıl yok durmuş bir anda insan

Aşkı tatmamış bir bebek gibi

Rüzgârın sesidir gülü koparan

Sırılsıklam hissetmek ve dokunmak

Ve vardır her daim erkek hazırda

Göz gözeyken gözlerini unutmak

Bomboş yağan yağmurların altında

Sırılsıklam hissetmek vedokunmak

Belki de aşkın yalnızlığıdır

Boşluk üstüne boşluğu yaşamak

Herkes beceremez, bu çok farklıdır

Yanağını göz ucuyla ısıtmak

Belki de aşkın yalnızlığıdır...

[ 11'li hece ölçüsüyle yazılmış, kafiyeli ve sadece 5liklerden oluşan tek şiirim...Aylarca uğraştım ! ]