Belki Sevdana Dilenciyim

hani sözlerin tükendiği zamanlar vardır

bir noktaya bırakırsın bakışlarını

hiç bir dolaşığın dara düşmene çare olmaz

alıp bir başınalığa vurursun

ederi beş para etmez yalnızlığın

koca yaşam içinde bir ceset

koca alemde bir pul değerin

tutkularını alıp yanına

ecel kısrağına bindirmektir belki tek serüvenin

korsan bakışlarına bir kılıç darbesi

ya da göz onuruna değmez sevgili nefesi

sözüm ona aşk belki görülen sana

hani bir söylem vardır

''kaf dağından kar bağışlar'' gibi

dilenci avuntuları

avucuna bir kaç kuruş niyetine sevdadan yoksun yalan sözleri

olmazlıklar içinde çürük elmayı seçme gibi

o kadar olanaklar içinde olanaksızlıklar payesi biçmek gibi

bir türkü

bir şarkı

yada çalan her melodide

sevgiliyi yad etmek gibi

pelikan yürümesinde sahillerinde koşmak matem denizlerinin

ıslanmak belki dalga kıranlardan artan

yüzüne tükürürcesine yalayan suların

sevgili ağlakları sanarak

ve ardıma soluksuzca serzenişidir avuntularına uyumak gibi

payı biçilmez vurgununda deniz kokusunu sevgili nefesi hissedip

sus payına sürüklenmek belki

büyük yeminlere gebe bırakıp yüreğini

kerem olup yanmak sevda ötelerinde

aslı vefasızlığında sevgili görmek

masumiyetleri atıp bir kenara

mahşeri kalabalıklarda

ardan yoksun sevda yüklenmek gibi...