Belli Belirsiz Gülümsemelere Ait Ufak Bir Anı

yangının ortasında kaldık

yağmazdı yağmur en tepemize

değil mi ki aynıydık

yağmur tenimize değince

orada ne sen kalırdı ne ben

ıslanınca hep aynıydık

hepimiz ıslaktık

yağsa yağmur keşke

eşitlikten yana bir tavır

adalet mi?

hecelerin sıcağında kaybettik seni

yağmur yağsa keşke

sönse içimizdeki ateş

ıslak olsak ve tenimize çamur değse

ben çamurdan yaratıldım

tenim her çamura değince aşkı tattım

kurumasak keşke

güneş değmese ıslak yerlerimize

güneş miydi bizi kurutan sahi

-

gün doğunca üzerimize

güneş değdi tenimize.

-

ve kuruduk.

artık aynı değiliz.

artık adalet vakti

uyanmalı elleri küf kokan kadınlar

bakmamalı çocuklar aynaya

yumruklar sıkılmasın artık

babalar akşamları eve gitmeyin

gün doğmasın artık!

tereyağından kıl gibi çekilen nefret;

yaşama nefreti.