Ben Böyleyim

Hüzünler şehrinin ağlayamaz çocuğuyum ben

Kimse bilmez ellerimin nasırdan korkmayan hallerini

Tanımazdım oysa mavi bulutlu dev adamların şehrini

Tümseklere takılan sahibi olduğum ayakkabılarımdan beri

Serseri olmanın anlatıldığı bir masalım ben

Okyanustaki rüzgârlara tutsak olan insanların aşkları gibi

Bilmezdim sevdiğim her şeyin tükenip bir gün benden gideceğini

Mürekkepken üstüne damladığım kâğıtların gözyaşları

Ayrılıkların ardından kin tutmayı öğrenmemin sebebi

Aşkın uğramaya korktuğu körpe duygulu barakalar belki de

Anlamama sebebim esrarlı şarkıların manasız hallerini

Bozuk para seslerinin yüreğimin taşlarına düştüğü günden beri