Ben Çocukluğuna Bakir

Sevdanın renge boyandığı günceden

Ben belaya hazır

İstanbul sana nazır

Zulme boyun eğmeden

Gönül yare hazır

Külfetine dudak araladım

Ben çocukluğuna bakir

Aşk dediğin tek kelimeyken

Mektebinden yüksek tahsildir

Kan toplamış topuklarımdır

Irak gürzü yakandır

Sebeb-i vazgeçiştir

Nur cemalinde başkadır

Kaldım hududunda

Hüviyetsizliğim

Dikenli bakışlarındır

Ve

Zehr-i zakkum olmayan

Dipsiz Leylalığındır

Yelin kafidir

Sina gündeliğime

Öyle şaikalar değildir

Dualarla

Ekber'e el açışımdır

Helalinin ucunda

Maraz etmedim

Bana ülfetini bilmeden

Karanlık zifir olsada

Tuvalinde bezenen

Ak ve aldan sancağımdır