Ben Hep Tekil

Bütün aşk sözcüklerini

O gün silmiştim dilimden....

Turkuaz içinde

Durgun bir göl bırakmıştım

İrili

Ufaklı

Yaralı taş doldurmuştum yüreğine...

İçim

Kayıp...

Seneler sonra yeniden gördüm

Ne güzel

Bir kır düğününde...

Ay

Yeryüzünü tarıyordu

En ince zarifliğiyle

Yüzüne çizgiler eklenmiş

Uzaktan görünüyor

Kim bilir kimler çizdi

Hangi ince uçlu kalemle...

Aynı kibrit çakış

Aynı sigara yakış

Dumanı içine çekiş

Bambaşka...

Göz göze geldik birden

Gölü bulandı

Duruldu

Bulandı....

Hayat ne istediyse

Verememiştik

Doyuramamıştık

Bizden yana

Aç........

O

Yine yalnız...

Ben

Hep

Tekil....