Ben Hiç Gidemedim

Belki en ihtiyaç duyduğum zamanlarda,

Başımdan elini çekmesiyle başladı,

Sevgiye olan zaafım.

Çocuk gözlerimin devi,

En güvendiği...

Elini alıp gitti.

Ardına bakmadan.

Küçük yanaklarda ki,

Acının sessiz akışına aldırmadan.

Artık hep aç kalacak yüreğimle,

Uzansa da başka eller,

Asla dik duramayacak boynumla.

O günden miras kaldı.

Sevgiyi, sevdiğini kaybetme korkusu.

O yüzden bir başka bağlandım,

Bir başka yaşadım,

En olmaz sevdaları bile.

Belki de bu nedenden,

Ben, hiç gidemedim

Terk eden olamadım.

Ardımda bırakmaya dayanamadım,

Sevgisine sığındığım yüzleri.

Ekim 2008