Ben Hiç Ölmedim ki
l
Annem öldü benim
İki kere öldü hem de
Babam bir kere öldü
Yalnız öldü üçü
Ayrı zaman
Ayrı yerde
Yoğun bakım ünitesi eşliğinde
Ne öldüklerini bildiler
Ne mezarlarını
Boğazım düğüm oldu
İçim kan ağladı
Gözlerim kurudu da
Bir ben hiç ölmedim
...
Bilcümle geçmişim öldü benim
Kardeşlerim
Arkadaşlarım
Ahbaplarım
Akranlarım
Akrabalarım
Hatta kahramanlarım bile öldü benim
Şöyle doyasıya sineye çekip kokusunu
Sevemedim adam gibi hiçbirini
Ben hiç ölmedim ki
Nereden bileyim
Birden bire
Yitip gideceklerini
...
Kahvede kağıt oynuyordum
Arkadaşım Naki Önder şehit düşmüş dağda
Duymadı bile ruhum
Sonrası tarifsiz
Balkonda kaldı sabahlayan sohbetlerimiz
Ama ben daha önce hiç vurulmadım ki
Ateş düştüğü yeri yakar
Kurşun gövdeye girince
Ah yandım anam
Denirmiş
Nerden bileyim
ll
[ Bir kadın, tanımadığım, bilmediğim bir kadın... Atmış kendini beşinci kattan... Takılmış üçüncü kattaki uydu anteni direğine bacağı... Nasıl ve ne ara olduysa iki eli ellerimin arasında... Kadın, anten direğine asılı kalmış bacağından, bacağında kocaman delik. Bense bilmediğim, fertlerini tanımadığım bir evin balkonundan sarkıyorum... Kadının hayatı avuçlarımda... Ha düştü, ha düşecek kadın...Terden kayıyor bilekleri... Ben korkudan, kadın utancından bakamıyoruz yüzlerimize... Ama elleri sımsıkı tutuyor bileklerimi, pişman ve hayatımı bana geri ver der gibi sarıyor bileklerimi... Bir iki kelime sarkıyor dudaklarımdan ona doğru: "Korkma! Ne olur korkma! Bırakma ellerimi!" Kadının yüzünde kırmızı bir tebessüm; sessiz, umutlu... Peki anlamında başını sallıyor, gözlerinde sessiz sedasız yaş... Kadının elleri sımsıkı tutuyor bileklerimi... Benim ellerim onun bileklerine kenetli...
Tıpkı denizde boğulmadan kurtardığım diğerleri gibi.. Tıpkı yoldan geçerken denk gelip kucaklayıp hastaneye taşıdığım, üç yerinden bıçaklanmış genç gibi... Tıpkı inşaattan düşen işçi ve neden bilmem bir şekilde hayatına dokunduğum tanımadığım insanlar gibi bakıyor kadın bana... Çaresizce ve "Tek çarem sende..." Der gibi...
<>
Ve en sonunda, üç kişi bir anda, zor bela çekip alıyoruz kadını içeri... Daha önce de ölümle burun buruna gelenleri gördüm çok... Oradaysam, hayata dönmeleri için el verdim hep... Ama hiç biri bu kadar sarsmadı beni...
O gece, o tanımadığım o kadın düşmedi yere... Ama dakikalarca yaş düştü gözlerimden hıçkıra hıçkıra ve gizlice... Bir daha da görmedim kadını...
Ve ben o anları hiç unutmadım senelerce...
Halbuki, o tanımadığım kadın düşse ve ölseydi ben bilmeden... Farkına bile varmayacaktım hiç... Hıçkıra hıçkıra ve gizlice ağlamayacaktım da kesin... Belki bir gazete haberinde görecektim onu, intihar eden nice kadından birisi olacaktı işte o kadar... Sonra ekonimi sayfasına bakacaktım muhtemelen...]
Ben daha önce hiç düşmedim ki gökten
Hayat iki elin arasındaymış
Nerden bileyim
lll
Kadınlar
Kızlar öldürüldü dostum sokak ortasında
Ya bacaklarından aşağısı kanlıydı
Ya açık giden gözlerine doğru gövdesi
Bebekler öldü uykusunda
Çocuklar öldü kurşunlarda
Gençler öldü dar ağacında
Gözleri hep açık
Gözleri hep göğe bakımlı
İçim burkuldu da
Unutuldu onlara olup
Bana olmayanlar
Ben daha önce hiç ölmedim ki
Nasıl unutmayayım
...
Yukarıdan ölü kuş bedenleri yağdı
Balıklar zehir kustu
Ormanlar öldü dostum
Dost bilinen tüm canlarıyla
Ormanın canı çıktı
Can havliyle ateşler içinde
Cayır cayır yandı bitti kül oldu
Oldu da
Eser kalmadı esintisinden
Bedenim ateşte pişmedi
Yanıp can çekişirken
Feryad etmedim ki hiç ben
Ateş kül edermiş bedeni
Nerden bileyim
.
Dağlar da öldü
Dağ gibi buzullar da dostum
Yok oldu koskoca doğa
İçim yandı
Ruhum ağladı da
O kadar çok öldü ki dünya
Başıma yıkılsa da
Yanlarından geçer gider oldum ölenlerin
Ben hiç erimedim ki
Doğa yok olunca ben de yok olurmuşum
Nerden bileyim
lV
Mazim öldü benim dostum mazim öldü
İçim bile öldü
Hatta ölüp ölüp dirildim de
Yine de geçip gittim ölümler önünden
Ben hiç ölmedim ki
Ölenler öldüğüyle kalıyormuş
Neden gitmeyeyim
V
Ben hiç ölmedim ki
Hayatın ölümden
Ve umursamamaktan ibaret olduğunu
Nerden bileyim
Vl
Sizler de hiç ölmemişsiniz ki
Benim gibi
Sadece içiniz burkulup
Zorla yutkunarak okuyorsunuz belki de
Burada yazılanları şiir niyetine
Ancak bu kadarız işte