Ben Kalem Ve Yalnızlık

Gecenin en sessiz vakti

ben kalemin ve yanlızlığım

başbaşa vermiş

dertleşiyoruz öylece

Kimse duymuyor bizi vede görmüyor

anlamıyor bizi bizden başka kimse

konuşuyoruz bazan sessiz kelimelerle

Sus pus olup öylece düşünüyoruz

Saçma geliyor bazan yaşam

Neyin peşinden sürükleniyoruz diye

Yaprak misali savrularak oradan oraya

Kapılıp gidiyoruz bazan bir sonsuz mavilikte

Güneşe uzanmak ümidiyle

Bir umut türküsü söylüyoruz geleceğe dair

Dünyaya barış ve huzur dileyerek

Herşey güzel olsun istiyoruz

Çocukların güldüğü açlığın savaşın olmadığı

Bir dünya hayali kuruyoruz sade ve yalın kelimelerle

An geliyor ağlıyoruz hüzün kucağında

Gözyaşları rahmet rahmet dökülüyor

En sevgiliye kavuşma hasretiyle

Bekliyoruz vuslatı

En yalın haliyle