Ben Ölüyorken Dönüyor

bekledikçe fıçıda

kan rengini alıyor sevgin

nefrete koyulaşıyor.karaltılar halinde

kesik kesik geçiyor içimden

gülüşün...

gözümü kapadığımda

hep biryerlere koşuyorsun.

beni alıp nereye koyuyorsun?

düne mi?

kapı önüne mi?

sevdiğin herşeyden kaçarken

sevmediğin tek şeyle başbaşa kalıyorum,

kendimle!

bekledikçe içimde

nefrete dönüşüyorsun

gülüşün susuşuna

susuşun öfkene

öfken haykırışlarına...

yokluğun seni çalıyor

onu da alıyorsun ben hiç istemezken.

ben istemedikçe katılaşıyorum

kasılıp kalıyorum.

idam mı?

asılıyorum.

dönüyor o son nefeste başım

dönüyor dünya

dönüyor gülüşün susuşuna

susuşun öfkene

öfken haykırışlarına...

sen öfkene yeniliyorsun,

ben sana!

ve ben biterken

bekledikçe boynumda ilmek

idam sehpasında

nefrete dönüşüyorsun!