Ben Ölüyorum Anne..!

Hayat neydi anne

Gülmek yaşamak inadına gıcıklığına gülümsemek neydi anne

Ben sevmelerimi mahşere sakladım

Hiç adam gibi yaşamak istemedim

Hayattan bıktım

Sessiz ölümler takıldı peşime

Ben ölüyorum anne

Artık hiç kimse hiç bir şey umurumda değil

Ne bir dakika öncesi nede bir dakika sonrası

Şimdi sadece bu dakikayı yaşamak var anne

Sevmek neydi anne

Sevilmek neydi

Elveda deyip gitmek varken

Susup bir anda kaçmak mıydı?

Ben hiç adam gibi sevemedim anne

Sessiz gelişler vicdansız gidişler kaldı gözlerimde

Sözlerim şimdi efkâr

Ben Diyarbakır çocuğuyum anne

Be hiç sevmedim bu sessizliği

Her şey yalandı sana yalan söyledim anne

Hani bir zamanlar sokakta koşardım

Hiç düşünmezdim arkamdan esen rüzgârın beni nereye götürdüğünü

Ama şimdi ufka yelken açtım

Ben şimdi hangi noktadayım anne

Ölmek miydi tek kurtuluş

Ben sevmeleri sevilmeleri ve ayrılıp gitmeleri

Arkamda esen rüzgâra bıraktım anne

Artık benim için susup ölümü beklemek var

Ben hiç kesmedim bileklerimi

Bir akşamüzeri bir sahil kenarında kafama dayayamadığım

Namlunun sıcaklığı var şimdi hayatımda

Anla artık ben ölüyorum anne