Ben Şairim 2

Ben şairim

Beşik kertmesiyim yalnızlığımla

Nefesim hasret kokar

Gün kuruları saklarım sayfalarımda

Can kırıkları acıtır canımı

Gâh bir okyanusun dibinde atar nabzım

Gâh bir ormanın kuytusunda

Gâh bir baykuşun gözlerinde bulurum karanlığımı

Gâh gölgesinde bir bulutun

Ve ben şairim

Hem zayıfım

Tek bir çocuğun bir damla gözyaşında boğulur dünyam

Hem öyle bir öz vardır ki bende

Üzerime gelen İmparator ordusuna

Çizmelerimi parlattıran

Ben şairim

Beşik kertmesiyim yalnızlığımla

Nefesim hasret kokar

İçimde yanar

Prometheus'un sönmez ateşi

Zümrüdü ankadır ruhum

Yüreğimdedir Kaf dağının bir eşi

Ve ben şairim

Bedavadır ama zor bulunur sevdam

Kâh memleketimin baharını ararım yeşil soğanda

Zindan köşelerinde

Kâh kara kışına bile hasret kalırım gurbet ellerde

Kâh kendime bile gurbet olurum bir aşk peşinde

Kâh bir milleti uyandırırım esaretten miting meydanlarında

Yaşamayı bildiğim kadar

Ölmesini de bilirim

Sevmeyi bildiğim kadar

Silmesini de

Ben şairim

Beşik kertmesiyim yalnızlığımla

Nefesim hasret kokar

Çanakkalede,Yemende, Kut'ül Amâre' de alnından vurulur

Mısırda asit havuzlarında kör olur

Sarıkamışta donar kelimelerim

Sonra ‘Mavi Gözlü Bir Dev'le kendini bulur şiirlerim

Ve ben şairim

Sevdiğim zaman sevmezsem gönülden

Kelimelerim çağlamazsa yüreğimden

Peşkeş çekersem tek bir kelimemi bir namerde

Yüz çevirirsem yaşanan acılara

Ve sevinmezsem milletimin sevincine

Namert oğlu namerdim.

Çünkü ben şairim