Ben Salih Bozok ' um

Bir bağlılıktı benimkisi,

Atam'a olan saygım.

Yer,gök,deniz,çağlar adım,adım,

Duvarların bitmek bilmez hatıraları.

Ayrılmazdım yanından aşıldı yollar,

Sonumuz ne acep,

Çekilecek bir kurşun deler geçer belki,

Sılama keder,bana selamet Atamın yanındayım...

Bilinecek her zaman bağlılığım Atama,vatana,

Gerisi kim susar bilmez yaşandı gerçek...

Sanırım kurtuluş yıllarıydı,

Ecel kavurucu sıcaklığa rağmen,

Susuzluk çekmedim,sır vermedim,

Düşünceler geliverdi hafızama,

Oğlum Muzaffer,geleceğe taşınacak dolu dolu,

Sevecek atamla beni,

Bilecek her zaman bağlılığım atama,vatana,

Gerisi kim susar bilmez yaşandı gerçek...

Savarona taşıyacak bilmem keder,bilmem acı,

Tutundum dal yeşillendi farzet,

Tutki dağlarda yıllanmadı daha yeni,

Kim bilebilir 100yıl sonrası yaşayacak mı ,

Verilen sözler tutulacak mı vari,

Ben varım atamın yanında yine sağ kol,

Oğlum Muzaffer'e söyledim ya,

Çağırdım o'nu Galatasaray'dan,

Saat kaç ti ki bilmem,

''İYİ BAK KENDİNE,İYİ ÇALIŞ,

''BU VATAN SANA EMANET ''dercesine,

Ölüm çağırmıştı beni,

Bilinecek her zaman bağlılığım vatana,atama,

Gerisi kim susar,bilmez yaşandı gerçek...

Bir gün İstiklal tehlikeye düşerse demişti atam,

İstiklal hani gidiverirse,

Salih'im beni bırakmadan,elin tetiğe varmadan,

Yine beraber kurtulacak vatan,

Sen sağ ben selamet,

Kırılacak mahşer zinciri,

Danıştm doktoruma,açtım göğsümü,

Kurşun nerden geçer vari öldürürcesine,

Tam ora işaretlene,ertesi gün ölüm var,

71YIL SONRA TEKRAR GERİ DÖNE,

Bilinecek her zaman bağlılığım atama,vatana,

Gerisi kim susar bilmez yaşandı gerçek...

Kurşun yara aldı kalbime,

Varamadım o an şuursuzca sanılan kadere,

Kapadım kendimi odaya zaman kaça kaçtı hatırlamam,

Ama bildiğim o an,o an,sevdiğim uçup gitti,

Kanlı mahşer beni çekti yanından,tek kurşun,

Yara aldı kalbime,unutamadım seni,

Sana söz verdim ya hani,

İstiklal düşerse tehlikeye ,dirilip bakacam ülkeye,

Hal nasıl acep,varmı yanan düşlerde,

Atam sorar acep,ya sonrası..

Bilinecek her zaman bağlılığım atama,vatana,

Gerisi kim susar,bilmez yaşandı gerçek..

Akif yazdı marşımızı,ben de taşıdım atayla şanımı,

İlkeler yıkılmayacak ben gibi,kurşun işlemez,

İzmir 'de kurtuldu,Amasya'da,

Bir ben vardı ben de yunus'tan ötürü,

Mevlana döndü,Ben ve atam,

Kim şaşar,bakılacak gözler,

Yanyana fotoğraf İstanbul Dolmabahçe,

O kareden Atam öldüğü gün ben de ölecem,

İşaretledim kendim,

Vasiyetim oğlumadır,

71 yıl sonra geri dönecem,nasıldır memleket,

Bilinecek her zaman bağlılığım vatana,atama,

Gerisi kim susar bilinmez yaşandı gerçek...