Ben Seni Sevdiğim Vakit (eşkiya)

Ben seni karanlığın susup,

Ölümün selama durduğu yerde sevdim !

Ve ben seni sevdiğim vakit...

Ben seni sevdiğim vakit;

Nehirler şaşar yatağından, dağlar ayazlanır...

Ayrılık dolanır bir kardelen soğukluğuna,

Hasret vurur yatağımdan,

Ten yanar o vakit,

Su yanar, dil alazlanır...

Ben seni sevdiğim vakit;

Kanlım olur gökyüzü,

Yokluğun sevdalım,

Ve dudaklara gizlenir...

Hercai bir menekşedir ölüm,

Zemheriyi tutar avuçlarında,

Umut ki sevdaya filizlenir...

Ben seni sevdiğim vakit;

Bir mavzer bilenir yatağına...

Tutuşur beyazlığım,

Gökyüzüm olur sûretin !

Sevdam dillenir,

Şafağım dillenir karanlığına...

O dem ölüm ilişmez,

Ve "EŞKİYA" olasım gelir dağlarına...