Ben Senin Acılarınla Harmanladım Acılarımı

Ben senin acılarınla harmanladım acılarımı

Eller nerden bilsin benim yürek sancılarımı...

Ben senin acılarınla harmanladım acılarımı

Geceler boyu ağladığım oldu yokluğuna

Gün henüz koynundayken anasının

Yıldızlara verdim adını

Seher yeline

Semah dönen turnalara

Susadığım kurnalara

Boynu bükük güllere

Verdim adını...

Ben senin acılarınla harmanladım acılarımı

Bu yüzden kurudu ekinlerim

Başak tutmadı

Yokluğun uyutmadı

Gece gündüz

Mecnun misali düştüm

Issız çöllere...

Ben senin acılarınla harmanladım acılarımı

Kendi ellerimle tuz bastım yaralarıma

Bir bir dağıttım hayallerimi

Dağlara taşlara

Kurtlara kuşlara verdim

Ağıtlarımı

Hiç birisi dayanmadı

Acılarıma...

Ben senin acılarınla harmanladım acılarımı

Bir tek sen bilirsin benim yürek sancılarımı

Bir zamanlar İsa oldum

Gerildim çarmıhlara

Bir zamanlar Musa oldum

Sürüldüm Turu Sina dan

Pir Sultan Abdal oldum

İdam sehpalarında

Köroğlu oldum

Vuruldum gözlerine...

Ben senin acılarınla harmanladım acılarımı

Eller nerden bilsin benim yürek sancılarımı...

........................

.........................

Ozanca/İzmir