Ben Sustum Konuşan İntihar/ım/dı

Mermisi namluya sürülmüş

bir tabancadır, yalnızlık..

İntihar, tetikte nöbettedir..

Bir tavşan kadar doğurgan ölümlere,

tek başına çalınan bir beste

ve her yerdedir..

Bir hücreye dönüşen gecede,

sıkışan yürekte,

tutulan nefeste, duyulan her seste

ve kadehlerdedir.

Bin türlü şekilde,

ama nedense hep gri renktedir.

Bir dokunuş kadar uzakta

sırıtkan siyahlar beklemektedir..

Yalnızlık...

Ölümün göbek adı..

Parmak, tetikle sevişmektedir..