Ben Vurdum Beni
Şubat akşamıdır
Faili meçhul yaraları ağlatan
Ben sıktım
Elimde boş onlarca kovan
Parmaklarımda barut kokusu şaraba karışmış
Oysa midye kokardı avuçlarım
Öznesi kahpe hayatı vurdum belki de
O yüzden hükümsüz şiirleri siliyorum
Yazan kaleme küfredip ana avrat
Yüzlerce kâğıt kirletmişim
Şirazesi dağınık
Defter köşelerine braille alfabesi ile
Görmeden yazmışım
Duymadan
Yitik zaman artıklarıymış çöp olası
Yaksam
Mavi kirlenecek isinden
Yırtsam parşömeni doğuran ağaca acırım
Hızla siliyorum
Elimde demirden silgi
Parçalarcasına geçmişi
Lime lime oluyor
Kedi önüne atılmış kokuşmuş ciğer misali
Nasıl da yanıyorum ahh
Kırılası ellerime
Geceleri bekleyen yüreğime
Nedamet süpürmüyor ne yazık
Geçmişin ayak izlerini
İçimde atıyor
Adımlarını
Tükürerek
Bir pisliğin bekçisiymişim meğer
Yarasalarla beraber
Şubat akşamıdır
Faili meçhul yaraları ağlatan
Ben sıktım
Ben vurdum
Beni
Bu yüzdendir kan ağlamaları...