Bence Ölüm

'Onurlu bir rüzgâra kardeş olmaktır/

Sorgulamadan masumiyeti masum kalabilmektir...'

Sevgiler tımarlandığından beri

Saygıda bitti üryan dağlarda

Zamanlar nefret sığınağı

Gölgesi bozuk yazların

Ayrılık karanlık bir

Orman kuyusu...

Gülüm!

Ölmek makûs talihe

Meydan okumaktır bazen

Derinlerde acı sökmek köklerinden

Kara bir örümcek ağına ağıt bağlamak

'En şereflisi de kavgada ölmek

Gün yüzlü karanlıklara inat...'

Ne o sendemi ağlıyorsun sarı yıldız

Diyebilmektir bazen ölüm...

İnsan kırıldı ellerimizde

Hançerede bağ bozumu

Dil saklanıyor dağlara

Kendini deşifre hayat

Allanamadık

Dallanamadık

Listeler dolusu adımız

Çentik atıldı yaralara

Potinlere sindi akıl

Kan bulaştı duvarlara

Oysa!

İki dirhem sevgi ekecektik

Çiçeğe durmuş alınlar boyu

Tarlalar boyu/

İsyan var isyan

Yürek çalmak değil

Kuru üzüm dallarından

Devrilen çam/

Giden insan

Bence ölüm

Ardında onurluca yaşam bırakmaktır

Her gün ölmekten iyidir bir defa ölmek

Hüzün kurşunlarına inat

Barışa gelmektir

Bakışları kınalı

Gençlerle...