Bende Bilirim Şerefsizce Gitmeyi

Arkama bakmadan gitmeyi bende bilirim

Keşke dememeyi

Amaları kullanmamayı bende bilirim

Gitmeyi bilirim

Alçakça

Şerefsizce değil

Arkamda iz bırakmamaksızın

İki çift göz yaşı dökmemeksizin

Gitmeyi bilirim

Giderimde

Şimdi kapıyı vurup yüzüne gitmeyi bilirim

Yarım yamalak bırakabilirim her şeyi

Kıra bilirim

Yıka bilirim

Bende senin gibi şerefsiz olabilirim!

Gitmek, yarım bırakmak değildir

Gideceksen döküntüleri toplayıp öyle gitmelisin

Arkandan bakan olmamalı

Umudu bırakmamalısın

Çocukluğunu

Anılarını

Gençliğini

Göz yaşını

Alıp öyle gitmelisin

Kalan iki çift göz, beklememeli yolunu

Damara vurmayacak! Keseceksin

Bende gitmeyi bilirdim ya

Gidemedim!

Ne damara vura bildim, ne de kesebildim

Çekip giderim

Gitmesine giderim de

Senin gibi şerefsiz olmak korkum

Gidemem

Senin gibi gidemem

Satırlarımı arkamda bırakıp

Yaşananlara bir çiz de ben çekemem

Kalem ağlar

Kader ağlar

Bir iç çeker ya, şu koca şehir

Her taraf sis

Kaybolur ya insanlar

Darmaduman her taraf

Bir telaş olur ya

Kıyamet gibi

Ne kaçabilirsin

Ne kalabilirsin

Burası!

Burası kıyamet

Ne gidebilirim

Ne kalabilirim

Ben

Senin gibi şerefsiz değilim!