Bendeki Sen

Ben,

Ağaç değilim ki,

Beni üzüp.

Dalımı kırdığında sessiz kalayım !

Esen bir rüzgarda yaprak dökeyim..

Ben,

Yaprak değilim ki,

Esen rüzgarda,Oradan oraya savrulayım.

Ben Rüzgar da Değilim

Ben,

Toprak değilim ki,

Üzerime basıp, çiğneyerek geçesin.

Veya

Vücudundaki elektriği atmak için,

Ayaklarının altındaki bir avuç toprak da değilim..

Ben,

Taş değilim ki,

Gözyaşlarım çağladığında,

Gamzelerime doğru,eritip. yok etsin beni !

Ben taş değilim ki,

Kahrımdan sessiz kalıp da,

Tuzla buz olup parçalanayım

Ben kahır da değilim...

Ben,

Buz da değilim ki,

Teninin sıcaklığında eriyip,

Kollarında yavaşça Yok olayım..

Ben Sıradan bir insan

Ben tepeden tırnağa,Sen...