Bendeki Seni Bitiriyorum..

Yoruldum;

Sonu gelmez akşamlara

Hayaller biriktirmekten

Düşüncelerimi bile ayrıştıramazken

Sana duyduğum sevginin adını koyamamaktan

Şeffaf gözlüklerle dünyaya bakıp

Herkesi kendim gibi zannedip

Güvendiğim dağların altında enkaz olmaktan

Usandım..

Çocukluğumu bile yaşayamamışken

Doyasıya,

Gün ışığından başka ışık vurmazdı odama

Yaşayamadıklarıma pişmanlığım

Bundandır aslında...

Tutunacak bir dalım olabilirdi aslında

Yaprak gibi savrulurum

Ordan oraya adeta,

Sana yenik düşmemeyi öğrenebilsem

Yıkamaz beni ne fırtına,ne kasırga

Dön bir bak aynaya,

Hiç benziyormusun pişman olmuşa

Sorarım vicdanına,

Nasıl rahat koyuyorsun başını yastığa

Bırakacağın eli sakın tutma

Her gecenin sabahı olduğu gibi

Seni unutmanında zamanı var,

O da çok yakında...