Benden Vazgeçtim
Her şey anlamını yitiriyor bazen
Dipsiz bir kuyuya düşüyorum
Soğuk ve sevimsiz geliyor yaşam
Cehennem zebanilerinin ellerine düşüyorum
Ve hiç acımadan sayısızca vuruyorlar
Kendimden geçiyorum
ey insafsızlar vurun vurun
beni öldürün
Hiç bir şey yıkılan gururum
İncinen onurum kadar
Acıtamıyor canımı
acıtamıyor canımı
Ah annem annem annem
Savaşıyorum hayaletlerle nafile
Yenik düşüyorum ve kalıyorum
öylece bir çare
Ah annem annem annem
Ben hep yenik/mi düşeceğim
yoksa hep böyle
Acımasız ve sinsi zalimlere zalimlere
Ben benden kendimden vaz geçtim zaten
Dağlar yıkılsın isterse üstüme varsın yıkılsın
Ben yıkılmışım tükenmişim zaten
Kimin umurundayım
Umutlarım bitmiş hayallerim sönmüş
Dünyam tersine dönmüş
Bu şeref zaten yaşarken ölmüş
Kimin umurundayım
Ah annem neyin doğru
neyin yanlış olduğunu
Çözemiyorum artık yoruldum
Kime inanıp kime güvenip/te
kimi sevdiysem
Hep sırtımdan vuruldum
Hep sırtımdan vuruldum
Dünyanın ateşi isterse
üstümde yansın
hepten beni kavursun
Savursun küllerimi
dört yana savursun
Ah benim güzel annem
Bir gönül dostu bir can dostu aradım
Olmaz/mı bir dostu olmaz/mı adamın
Kimseye güvenmez/mi
Sevmez/mi insan söyleyin bakalım
Ah dost neredesin nerelerdesin
Bir elimde mum
Her yerde seni arıyor gözlerim
Çık gel bul beni
Ah dost var/mısın yok/musun
Yoksa dost sen yok/musun
Boşuna/mı aradım boşuna/mı çabalarım
Boşuna/mı aramışım boşuna/mı çabalarım
Ah dost neredesin derken
Sonra bir aynaya baktım/ki
Meğer dost karşımdaymış