Beneklim

hayat

dediğin

dünü kaçıran,

yarını sayıklayan zaman

yaşamak ise tebessümünde

gülümseyebildiğin kadar an be an

hiç

korkma

dosttur ölüm

toprak ki hep insan,

toprak ki özüne hep can evin

hem bırak uçurum utansın boşluğundan

ah

ayrılık

kulağımda

fısıldanan çengelsiz küpe

aşk ise yoksan sen bana benden hep öte

ah be beneklim bir de canım sen, sen çekmese..