Beni Aklına Getirme

tanrının adağı zaman

zamanın adağı sabır

sabırın adağı kavuşmak

kavuşmanın adağı yok...

siyah beyaz karelerde pat bakışlı bir çocuk

saçları mecburi rüzgarlardan bir başkasına olmalı

bıçaktan keskin kayaları köreltmiş yağmurlardan

topraktan, geceden kara ve serin ormanları bağrına basmış

ama kime bilmem...

ipekten yumuşak bir ağrıydı ya

önce anlamadım ne zaman geldiğini

o gidince anladım...

sonrası olmadığını...

gideceksen ağır ağır git

kendini tanısın zaman

ölümün gözü açılsın

son bir fırsat ver yaşanacak ayrılığa

beni aklına bile getirme...

soğuk iklimlere benziyor akşamadoğrularımız

pencerelere bakmaya cesaretimiz olmuyor

balkona çıkıp kuş gölgeleri saymak istemiyoruz

boş gürültüler çıkarıyoruz odalarda

ve hep biz diyoruz ben yerine...

bir şarkı söylemiştim toprağına çiçek ekemediğim için

bir öykü anlatmıştım çiçeğine su veremediğim için

bir şiir yazmıştım rüzgarınla konuşamadığım için

şimdi susuyorum...sessizliğini paylaşmak için...