Beni anlat
borcum varmış gibi hayata
ürkek olur bazı duruşlarım
şaşırdım bir demet çiçeklerin selamına
rast gelmiştim üsküdar’da
ahşap evin olduğu sokaktı
böyledir benim duygularım
üzülmelerimi bile severim
şimdi konuşup dertlerimi
rıhtım kalabalığında beklerken
anlatırım yosun kokulu şehre
başlamalıyım artık yarınları düşünmeye
üzerimde kalan bir katre söylendi
şaşırmadım deniz şehrin ıslattığına
rüzgarın katıp getirdiği dalgalara
alıştım ben zaten yalnızlığa
baktım kendimle kalabalığım sıkılmadım
üst üste düşüncelerimle göklere tırmandım
şanslı olmayı değil
ruhsal yolculuğa talibim
aklım sürekli yenidir
beni kimse fark etmez
üstelik bunu ben de istemem
şaşırmasın insanlar çünkü
rüyada bile hançeri hiç sevmem
akşamlar dalgın gelir bana
birbirimize sırdaş geceyle
üşenmedik kopkoyu bir gizemdik
şafaklar söktü üzerimize
rengi atmış fotoğraflar gibiydik
anılarım sessiz umutlarım belirsiz
benden ötelere mi gitmeliydim dedim
ünlem ünlem sözlerim
şebnem yığılı sabah ayazlarında
rahat değilim güneşle tanıdık sevinçlerim
aslında süzülmüş acıları taşır yüreğim ..
11.10.2019 / çengelköy