Beni Anlıyor Musun?

I.

Hayatımın en zindansı karanlığında

Sen çıktın karşıma,

Ve hayatım seninle yeniden aydınlandı

Şimdi her gecenin ardından

Muhakkak doğan bir güneşim oluyor

Tıp kı sen gibi yâr...

Acıya dair ne varsa kalbim de

Hepsi silindi gitti senin sevginle

Senden önce sanmıştım ki ben,

-Böyle yaşayamam

-Bu acıya katlanamam

Ve bir daha asla mutlu olamam!

Ki sen girdin yoksul dünyama

Ve sahip çıktın öksüz sevdama

Tuttun benim ellerimden

Aldın beni o karanlık,

Ve sessiz gecelerden....

Şimdi,

Susan mutluluğum yeniden dile geldi

Yeniden umut güllerim açtı

Hani ağlayan ve tebessümü unutan,

O kanlı gözlerim varya

Şimdi gülmeye vuslat yelkeni açtı

Artık bakmıyorum bile dünlerime

Çünkü, dünlerimde ki acılarım

Senin kalbime girişinle,

Beni yalansızca sevişinle,

Bir bir çekildi hafızamdan...

Artık gecelerim de,

Acı yok, göz yaşı yok

Mutluluğa dair her şey var

Sen varsın,

Gülüşün var,

Bakışın var,

Ve bir de ben varım

Yani artık aşk var yâr.

Ve aşkımız var!...

II.

Bilmiyordum bir gün mutlu olacağımı

Ve bilmiyordum böyle delicesine sevdalanacağımı

Sanki hep göz yaşım akacak,

Yüreğim günden güne yara alacak

Gençliğim düne göre,

Daha çok kararacak sanıyordum

Meğer ne güzel şeymiş,

Kalbin'de yaşamak! /yâr/

Artık ağlamak mı?

Günden güne yok olmak mı?

Hatırlamıyorum bile onları yâr!

Sen unutturdun bana o acı günleri

Sen yok ettin gözlerimde ki nemleri

Yüreğimde ki kirleri,

Ve kahrolası çileleri

Sen yâr sen!...

Sen kalbime konan beyaz bir melek oldun

Ben ise, mutluluğu seninle yeniden buldum

Ve yüreğine aşkımla - sevgimle - doldum.

Hem doldum,

Hem de acı geçmişime soldum yâr ...

Hayatı yeniden sende bulmuşken,

Aşkı kalbin'de, sevginle tatmışken,

Tüm acıları seninle unutmuşken,

Sakın bırakma ellerimi yâr!

Sakın.

Ne ben sensiz yaşayabilirim,

Ne de yüreğim kaldırır sensizliği.

Beni anlıyor musun?

-

DeLi-oĞLan