Beni Anma Diyorsun

Ben sana diyorum ki; sabah çıkma ayaza

Sakın gelme üstüme, hem kıskanma diyorsun

Kalemin mürekkebi, tükendi yaza, yaza

Her satırda sen varsın, beni anma diyorsun.

Bakmasın kimse sana, gözün gözümde olsun

Solacaksa o ömür, benim sinemde solsun

Sunduğum aşk şarabı, sırça kadehe dolsun

Dilin, damağın yansa, bana banma diyorsun.

Ah be güzel sevdiğim, unutmak var mı? Seni

Şüphesiz Yaradan'da, esirgiyor seveni

Hayatımda yok isen, ecel götürsün beni

Ateşine sermestken, bana yanma diyorsun.

Yüz üstü bırakarak, sevdiğinden gidilmez

Yürek kan ağlıyorken, can, canandan edilmez

İnsanın ettikleri, asla yanına kalmaz

Çiçeklenen dalıma, uçup konma diyorsun.

Hatırın sordum sana, sanki sözüm bir taşa

Vefalı bir ömürde, buda gelirmiş başa

Bensiz de mutlulukla, huzurlu yıllar yaşa

Şiirler yazdı isem, aşık sanma diyorsun.