Beni Azad'et

bir gece yarısı

usul usul, akıyordu göz pınarlarım

elim ayağım buz kesmiş,

öylece gidiyordun benden

ve öylece sessiz sedasız izliyordum seni

her zaman birlikte baktığımız aynadan

bakıyordum ardından...

savaş kazanmış bir komutan edasında

başın dik, ve yüzünde bir sevinc ile,

son adımlarını birlikte kurduğumuz

küçük ama, bize cennet olan evimizden

hiç bir şey söylemeden gidiyordun işte..

dünya dönmüyor

zaman geçmiyordu artık

ve ben, ilk defa kendimsizlği yaşıyordum

attığın her adım'da

bir hançer saplanıyordu yüreğime

nefesim kesiliyor, can çekişiyordum

ilk defa ölümü hissettim iliklerime kdar

ve ilk defa kalp ağrısı çekiyordum

tırnak uçlarıma kadar,

sızlıyordu yüreğim...

içim içeme sığmıyor,

sensizliği yaşıyordum...

oysa, sen benim vatanım

sen benim alın yazımdın..

hayallerime sığdıramadığım kadın/ adam

oysa sen dert ortağım,

can yoldaşımdın benim..

nasıl olurda yıkarsın hayellerimi

ve nasıl seni vatanı ilan etmiş yüreğe

savaş açıp yakarsın sol yanımı

şimdi avazım çıktığı kadar bağırıyorum

işgal ettiğin yüreğimi azad et artık..

beni azad'et artık

hiç birşey istemiyorum senden

gecip giden yıllarım ve,

akıttığım gözyaşlarım kolye olsun

kokunu çekmek için uzandığım boynuna..

çünkü ne desem tesiri olmayacak

ne desem dönüp ardına bakmayacaksın

şimdi sen sevinç çığlıkları at

işgal ettiğin vatanın bayrağı düştü

esir oldu artık duygularım

yıkık dökük hayallerim beni azad et..

şimdi, bütün caddeler siyaha boyansın

bütün çicekler solsun

bütün çocukluk çığlığım,

sessizliğe bürünsün, beni azad et artık