Beni Benden Aldılar

karlar altında bir gül

boynu bükük bir çiçek

kara bulutlarla kaplı gökyüzü

bir türlü gülmeyen felek

gidişi çok olan hayat

uzun süren ayrılık

acıdanda acı gurbet

uykusuzluğa esir düşmüş iki göz

kireci dökülmüş duvarlar

penceresiz bir oda

lanbaları yanmayan sokak

sıcak bir sıla türküsü

ve onu söyleyen iki dudak

bu böyle sürüp gider

kalmaz dalımda yaprak

kara kışlar alır sevurur beni

umutlar yüreyimde sanki bire zemheri

kapıma dayandılar aldılar beni benden

içimde çıkar yolu hasretle kapadılar