Beni Benden Almaya Yetti

Masumca bir bakış, tatlı bir gülüş,

Aklımı başımdan almaya yetti.

Bir hoşgeldin ile elini tutuş,

Benliğimi benden çalmaya yetti.

Sandım ki karşımda bir nur-u derya,

Boynuna takılı altından künye,

Bir ömre bedeldir hani derler ya,

Bakışı kalbimi delmeye yetti.

Ah bir olabilsem elinde ayna,

Adını haykırsam bütün cihana,

Bıraktım kendimi koca ummana,

Bir seri hayale dalmaya yetti.

Uğruna ederim herşeyi feda,

Ondan başka kimse yokmuş dünyada,

Kaybetme korkusu bile o anda,

Saçımı başımı yolmaya yetti.

Pişman olmamak için sonradan,

Titredim kendime geldim bir andan,

Hayalden ötesi için rüyadan,

Uyanıp haddimi bilmeye yetti.

Biçare Abbas da sevdana yandı,

Sevmeyen dünyayı hepten kınadı,

Aşka değer veren keçi inadı,

Acıyı bal edip gülmeye yetti.

Abbas Yurt

(İzmir Şairler Birliğinin çıkarttığı 2005 Yılının En İyi Şiirleri Antolojisinde yayımlanmıştır.)