Beni Deniz Tutar

kıyamsız bir ihtilâl gözlerin

fikrime işlenmiş

nakkaş belâsı...

bir ben kendimi sevemiyorum

şakaklarıma düşürdüğün yıldızları

avuçlarımda söndürüyorum...

gün iltihaplarken uykusuz yaralarımı

sustalı damarlarına yazdığım adın siliniyor

kılcallarından kan olup akıyorum...

dudaklarımda bestesi çoktan sönmüş bir sigara

evlât edindiğim bir gece daha...

dindirmiyor yağmurlar alnımdaki ateşi

ki gece;

kibarlığı elden bırakmayan

üçüncü basamak fahişesi...

makyajı akar mı?

yağmur yağsa

Tanrı ağlasa..

kurur mu?

bileklerindeki kiralık çizi izleri...

pas mı tutar?

kan mı tutar?

kir mi tutar?

sen...

öyle mavi bakma...

beni deniz tutar...