Beni Merakta Bırakma Kızım Diyorsun

sırtlandığım her yaranın altından sen çıkıyorsun

anne...

anksiyete odalarına mahkum bıraktın çıplak gülüşlerimi

su saatleri sökük virane bir hayat

kınasız çeyizim

bekâreti tarumar edilmiş sana çıkan yolların

iki rüya arası gördüm seni hayra yormadım

çicekleri ezen ağırlığını gördüm gül ölümünde

oyuncak bebeğimin kırık ellerini

ucu yanık kurdelamı

çürümüş nar'ları

çayıma döktüğüm külleri gördüm

cümle mühendisliğine soyunan şairler geçidindeyim anne

bir çiçeği dökmekten geliyorum

ne olur sev beni

imge kapıları dökük şiirler kilitledim sayfalara

kara bulutlar çevirdim başım üstünde

kanatları kırık pervanelere çarptı gamzelerim

zedelendim örselendim

erguvanları ben kopardım anne

kuş ölüleri topladım çatı katında

ayna kıran doldurdum ceplerime sen görmeden

flüt çalmaya çalışan arkadaşlarıma ıslık çalmayı öğrettim

sen yoktun

kopardım kemanın tellerini

kimsesiz çocuklara inandırdım gittiğini

sen çıkardın beni senden

çıkardım ben de terimden nane limon şefkatini

mektupları yakmaktan geliyorum

ne olur sev beni

istasyon duvarlarına yaslanan yolcu misali

ağır bir veda fısıldar rüzgârın dili

pelikan peşine düşer intihara muadil nefesim

çelimsiz akar kanım damarlarımdan

hayat soğutmaktan geliyorum

sevme vazgeçtim

kefenlenelim

ne olur düşür beni anne

...