Benim Adım Aliko

Eğlenceye ayıracak dakikalarımız yok

süremizde yok,

hayatın tadı uygun günlerdir,

oysa bizler

hınzır birer yağmur edasıyla

devamlı bardaktan boşarırcasına

yarınlardan koparıyoruz mutluluğumuzu.

Bizler için artık gitti diyorlar

türlü türlü dedikodularda,

ne dert kalmış bize, hayat nede.

Yani taşralı bizlerin son durağında

-kasaba mezarlığında-

uzun uzun, sıkıcı

dünyada gördüğümüz türden;

dedikodularda böyle diyorlar bizim için.

Nedeni ne?

Niçin şaşırıyoruz tüm bunlara,

önceden de demediler mi

söylemediler mi sizi nasıl yitiririz?

Ha şuracıkta duran altıpatlar,

ha şu yol üzerinde ki, asfalt.

Seçiniz birisini

Bizler kendi ruhlarımızdan gitmişiz,

gider ayak bir eğlence olsun.

Sözcükleri geveleyip duruyorum bu defa

tek ben vardım onca sene,

yeni öğrendim

vakit yok eğlenmeye,

gelmeye-gitmeye olmadığı gibi.

Burnundan soluyan bir kısrak tarzında

ayıracak dakikalarım yok

veda etmeye...

ALİKO