Benim Canım Annem
Gözlerinin denizinde büyüdüm ben,
Ellerinin sıcaklığında saklandım hayattan.
Sessizce taşıdığın o koca yükü,
Büyüdükçe anladım, ah benim yüreği ak annem.
Dizinde uyuduğum geceler gibi güvenli,
Duanda saklı adım gibi temiz bir dünya aradım;
Senden uzağa düştüğüm her şehirde,
En çok senin kokunu, senin şefkatini özledim.
Geceyi bölen o yumuşak sesinle,
Üstümü örterdin korkularımı siler gibi.
Şimdi ne zaman bir fırtına kopsa içimde,
Sığınırım hatırana, ilk günkü çocuk gibi.
Saçlarıma değen o ak ellerin,
Dünyanın en dertsiz, en huzurlu limanı.
Senin gülüşünle aydınlanır günüm,
Senin varlığın ömrümün en güzel zamanı.
Yüzündeki her çizgi bir sabır misalı,
Bize adanmış bir ömrün sessiz izleri.
Gözlerindeki o dinmeyen merhamet,
Isıtır en soğuk, en karanlık gecelerimi.
Gurbet denen o soğuk duvarlar arasında,
Sadece senin duandır ayakta tutan beni.
Unutmadım, unutamam hiçbir emeğini,
Yüreğimde büyüttüm sana olan sevgimi.
Seninle tatlandı ekmeğim, suyum,
Gölgen yetermiş meğer, geç anladım bunu.
Dünyanın yükünü silsin diye Rabbim,
Öpeyim gül kokulu o mübarek avucunu.
Bir tatlı sözünle dinermiş her sızı,
Gönlümün dinmeyen, sönmeyen yıldızı.
Seninle güzelmiş ömrün baharı, yazı,
Senden başkası yalan, senden başkası fani.
Hakkını ödemeye dünyalar yetmez,
Ömrüme ömür katan en güzel nefesimsin.
Ayağının altındaki cenneti hisseder gibi,
Sarılayım o ak saçlarına, iyi ki benim annemsin.